Wat leuk dat je een kijkje neemt op onze website.
Misschien ben je ook benieuwd naar het gezicht achter de kinderopvang.
Daarom neem ik je graag even mee in mijn verhaal.
Mijn naam is Anja Prins.
En eerlijk? Zo noem ik mezelf niet zo snel, omdat het altijd zo groots klinkt…
Maar ja, ik mag mezelf inmiddels directeur noemen van deze prachtige kinderopvang. En dat begin ik steeds meer te omarmen.
Voorheen zei ik vaak: ik run een kinderdagverblijf, de leukste van Harlingen en Franeker!
Dat laatste is natuurlijk een beetje mijn persoonlijke mening… maar goed, ik vind onze kinderopvang écht de leukste die er is.
Voor mij begint alles met betrokkenheid.
Ik vind het ontzettend belangrijk dat kinderen, ouder(s) en /of verzorger(s) én pedagogisch professionals zich gezien en gehoord voelen.
En dat begint bij iets wat we allemaal wel kennen, maar misschien niet altijd echt doen: luisteren.
Je kan mij dus ook rustig op een terras zien zitten en dan kan ik de hele dag; ” naar mensen kijken’. Super leuk! Gezellig met een boek en een bakje cappuccino want dat is mijn favoriet!
Ik ben moeder van vier kinderen, allemaal in verschillende leeftijden.
Juist daardoor zie ik elke dag weer hoe verschillend kinderen zijn.
En hoe belangrijk het is om niet alleen te kijken, maar écht te zien wat een kind nodig heeft.
Het zorgt er ook voor dat ik jong blijf, van peuterpuberpraat naar pubergesprekken.
Geloof het of niet… ik hou ervan om naar school te gaan en te leren.
Dan pak ik s’morgens weer mijn schooltas in, maak een broodtrommeltje klaar en ga weer ‘naar school’.
Ja echt! en ik vind het nog leuk ook 😉
Voor mij voelt leren niet als moeten, maar als iets waar ik blij van word.
Alles wat ik leer, neem ik weer mee in de kinderopvang.
Zodat ik nóg beter kan kijken naar kinderen.
Naar hun ontwikkeling.
En naar wat ze nodig hebben.
Maar ook naar mezelf.
Ik ben veel bezig met persoonlijke ontwikkeling en stel mezelf regelmatig de vraag: waarom doe ik wat ik doe? En wat zegt dat over mij?
Het is zo makkelijk om naar een ander te wijzen, maar kunnen we ook nog naar onszelf kijken?
Ik ben niet perfect, jij ook niet… maar eigenlijk is perfect toch ook maar saai? Laten we gewoon een beetje lachen om onze imperfecties dat maakt het leven juist leuker. Als je het mij vraagt he… ; )
Het Kleine Prinsje is voor mij dan ook veel meer dan werk.
Het is een plek waar kinderen zich veilig mogen voelen, zichzelf mogen zijn en de ruimte krijgen om te groeien.
En jij als ouder(s) en/ of verzorger(s) en pedagogische professional ook!